Ranking największych mezaliansów w historii!

Któż z nas o tym nie słyszał? W niejednej rodzinie dochodzi do związków, których rodzice nie bardzo chcą zaakceptować. No, ale miłość zwykle jest silniejsza! Kiedyś na takie związki mówiono mezalians. Oto nasz ranking największych mezaliansów w historii!


6. Kazimierz III Wielki i Krystyna Rokiczana




To stało się maju 1356 r. Król Polski przebywał na dworze cesarza Karola IV w Pradze, jednak zamiast skupić się na politycznych układach, 46 letni król wolał uganiać się za pięknymi praskimi mieszczkami. Polski monarcha zakochał się w pięknej wdowie po radnym miejskim Mikłuszu Rokiczańskim. Jego wybranka na imię miała Krystyna. Pal licho gdyby skończyło się tylko na niewinnym romansie. Ówczesnym władcom wybaczano gorsze występki. Jednak król zapragnął się… żenić.
A przecież król pozostawał wówczas formalnie mężem córki landgrafa Hesji Adelajdy. A jednak postawi na swoim. Ślub odbył się w Krakowie, a udzielał go przebrany za biskupa opat tyniecki Jan. O szybkim rozstaniu z Piastem przesądziła jednak inna tajemnica Rokiczany. Według relacji Jana Długosza miała ona ukrywać przez monarchą swoją łysinę i postępujący świerzb.

czytaj dalej

5. Eryk XIV i Karin Mansdotter




 

To dopiero był skandal! Córka strażnika więziennego zawróciła szwedzkiemu królowi w głowie w 1565 r. i wkrótce stała się jego oficjalną metresą. Jednak zwróciła mu w głowie do tego stopnia, że 13 lipca 1567 r. miał miejsce potajemny ślub Eryka i młodziutkiej Karin, a rok później zawarli już oficjalnie związek małżeński. Mimo sprzeciwu szlachty Karin została królową Szwecji, a jej dzieci ze związku z Erykiem były traktowane jak prawowici potomkowie. Szczęście młodej pary nie trwało jednak długo. Jesienią 1568 r. Eryk XIV został zdetronizowany i uwięziony, a władzę w kraju przejął jego brat Jan III – ojciec naszego Zygmunta III. Do 1573 r. Karin wiernie towarzyszyła mężowi w niedoli, później małżonkowie zostali rozdzieleni. Po śmierci Eryka w 1577 r. Karin otrzymała od swojego szwagra rezydencję w Kangasali, tam spędziła resztę życia. Do końca cieszyłą się tytułem królowej Szwedów, Gotów i Wandalów.

czytaj dalej

4. Ludwik XIV i markiza de Maintenon


 



No cóż markiza de Maintenon wiedziała jak zadbać o swoją karierę. Na początku wdowa po pisarzu Paulu Scarronie Franciszka d'Aubigné swój pobyt na dworze króla-słońce zaczęła od wychowywania nieślubnych dzieci Ludwika XIV, które spłodził wcześniej z markizą de Montespan. Potem nastapił jednak gwałtowny zwrot. W 1678 r. francuski monarcha nadał Franciszce tytuł markizy de Maintenon, a najprawdopodobniej w styczniu 1684 r. poślubił swoją wieloletnią przyjaciółkę. Ślubu udzielił im arcybiskup Paryża François de Harlay de Champvallon. Wkrótce markiza stała się najbardziej wpływową po królu osobą we Francji, a po 1700 r. stała się więc jego prawą ręką. Po śmierci Ludwika XIV Franciszka opuściła Wersal i zamieszkała w Saint-Cyr, gdzie zmarła w 1719 r.

czytaj dalej

3. Władysław Jagiełło i Elżbieta Granowska




W chwili narzeczeństwa z Jagiełłą Elżbieta miała już za sobą trzy małżeństwa i wychowywała czworo dzieci. Jej małżonkami byli kolejno, rycerz morawski Wissel Czambor Wissenburg, drugim był morawski rycerz Jan z Jičina i Wincenty z Granowa herbu Leliwa. Sam Jagiełło bawił w Sanoku w czasie swojego panowania ponad trzynaście razy. Oficjalne, zgodne z tradycją trzecie spotkanie z Jagiełłą, miało miejsce w Sanoku 1 maja 1417, i już na drugi dzień odbył się ślub w miejscowym kościele parafialnym św. Michała Archanioła, którego udzielił arcybiskup lwowski.
Małżeństwo to wzbudziło od samego początku gwałtowne protesty szlachty. Powszechnie uważano, że na króla rzucono czary, na domiar tego wiek i kondycja zdrowotna panny młodej nie rokowały nadziei na dalsze potomstwo. W chwili małżeństwa Elżbieta miała według jednych badaczy 37 lat, według innych 45 lat, natomiast Jagiełło mógł już wtedy liczyć 66 lat.
Protesty nic nie pomogły. Jagiełło żył zgodnie z Elżbietą aż do jej śmierci. Potem ożenił się ponownie i w końcu doczekał upragnionych synów...

czytaj dalej

2. Aleksander II i Katarzyna Dołgoruka




Car poznał siedemnastoletnią Katarzynę Dołgoruką jesienią 1864 r. i natychmiast uległ jej urokowi. Jednak Dołgoruka pochodziła ze wspaniałej rodziny książęcej i nie chciała być tylko kochanką Aleksandra II. Ten jednak był żonaty z księżniczką heską Marią Aleksandrowną. Klops! Problem rozwiązała jednak śmierć carycy 3 czerwca 1880 r. Już miesiąc później Dołogoruka była morganatyczną żoną cara noszącą tytuł księżnej Juriewskiej (nazwisko to nadano też jej dzieciom ze związku z Aleksandrem). Małżeństwo trwało niecały rok – 13 marca 1881 r. Aleksander II zginął w zamachu terrorystycznym. Po śmierci męża Dołgoruka udała się z dziećmi do Francji, gdzie wydała swoje wspomnienia pod pseudonimem Victor Laferté. Prawnuk w męskiej linii Aleksandra II i Dołgorukiej jest obecnie cenionym biznesmenem w dziedzinie technologii komputerowej.

czytaj dalej

1. Edward VIII i Wallis Simpson




To dopiero był skandal! Romans króla Wielkiej Brytanii z dwukrotnie rozwiedzioną przedstawicielką klasy średniej, w dodatku Amerykanką, doprowadził w grudniu 1936 r. do abdykacji władcy po niecałym roku panowania. Wyobraźcie sobie jakie używanie miała wówczas prasa! Edward poznał Wallis w 1934 r. na jednym z przyjęć, urzekła go jej szczerość i bezpośredniość. 2 maja 1937 r., już po abdykacji, jako książę Windsoru Edward VIII poślubił 40-letnią Amerykankę. Jedną z pierwszych oficjalnych wizyt pary było spotkanie z Adolfem Hitlerem, który miał powiedzieć o Wallis, że byłaby wspaniałą królową. Małżeństwo Edwarda i Wallis było szczęśliwe i na przekór wszelkim konwenansom przetrwało 35 lat.

czytaj też: Fitness-mania Jak Doktor Zander stworzył pierwszą siłownię [GALERIA ZDJĘĆ]

Najchętniej czytane